Onze sponsors
Onze vereniging kan tegenwoordig niet meer bestaan zonder de hulp van ondernemers uit onze regio. Wij zijn heel dankbaar dat zij een bijdrage willen leveren aan onze club. Dankzij deze ondersteuning kunnen we onze entreeprijzen laag houden, zodat iedereen uit Bobeldijk, Berkhout en omstreken kan genieten van een avondje vermaak.
In het bijzonder noemen wij hier:
Dekker Electrotechniek Zwaag
Theo Bankras Klussenbus
Bot Installatiebedrijf
Café de Ridder
H3 Landelijk Vastgoed
Loos Cacao
Kees Boots Timmerbedrijf
P3 Podiumtechniek
Juco Dierenhotel Trim- en Stylingsalon
Autobedrijf Van Westen
Villa Vormgeving
Omotenashi Skin-Body-Vitality
Melding autersrecht:
Al het beeldmateriaal dat op onze website of facebook-pagina staat mag niet zonder toestemming gebruikt worden. Indien een foto of ander materiaal gebruikt wil worden, verwachten wij dat u eerst contact opneemt met onze vereniging.
Al zestig jaar op de planken van Kunst naar Kracht Bobeldijk
Bobeldijk- Nietsvermoedend deed Gré Schuitemaker afgelopen week de voordeur open, nadat er was aangebeld. Voor haar stond voorzitter van Toneelvereniging Kunst naar Kracht, Wim Staal. Met een grote bos bloemen ter ere van het 60-jarig toneeljubileum van de Bobeldijkse.
Erelid Gré Schuitemaker woonde nog maar kort in Bobeldijk, toen zij in 1963 door de plaatselijke toneelvereniging benaderd werd voor een rolletje. “Ze waren al volop bezig met de repetities van het stuk ‘De man in de rolstoel’. Maar er was iemand uitgevallen en ze zochten een vervanger”, blikt Gré terug. Ze had er wel oren naar en niet veel later maakte ze haar debuut als Zuster Turkens op de planken van het toenmalige café De Vriendschap. Ze besloot lid te worden van Kunst naar Kracht Bobeldijk, speelde talloze mooie rollen en nam plaats in het bestuur. Lange tijd was Gré secretaris en vele jaren had ze de tombola onder haar hoede. Ook haar man Matt werd steevast ingeschakeld als kassier bij de entree. Wat haar allermooiste rol was? “Ik denk toch wel de rol van Jaakje in ‘Sil de Strandjutter’. Een prachtig stuk vol lief en leed, met traditionele Terschellinger kleding en iedereen speelde zo goed. Dat vind ik ook het leuke aan toneel. Dat je er samen iets bijzonders van maakt. Eigenlijk vind ik toneelspelen best eng. Maar als je eenmaal op dat podium staat, samen met de andere spelers, dan gaat het vanzelf.” De laatste jaren staat Gré vooral tussen de coulissen om te souffleren. En dat doet ze vol overgave, met behulp van handen, voeten en eigenlijk haar hele lijf. Of ze ooit nog het podium op gaat om te spelen? “Ik word een dagje ouder en dat helpt niet bij het leren van de teksten. Maar ik zeg nooit nooit.”
Tekst en beeld: Annette Vlaar